بن زياد ، ضعيف است . « 1 » البته حسن بن محبوب ، ثقه است و محمّد بن مارد التميمى نيز ثقه و « عين » توصيف شده است . « 2 » در ابتداى سند ، « بهذا الاسناد » آمده است ؛ يعنى على بن محمّد ، مجهول است و محمّد بن حسن ، ثقه است . پس در مجموع ، سند اين حديث ، ضعيف است . حديث هشتم وَ عَنْهُ ، عَنْ محمّد بن يحيى ، عن محمّد بن الحَسنِ ، عَنْ صفوانَ بنِ يحيى ، عَنْ عَبْدِ الرّحمنِ بْنِ الحجّاج قالَ : سَألْتُ أبا عَبْدِ اللَّه عليه السلام عَنْ قولِ اللَّه تعالى : « الرَّحْمنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوى » . فقالَ : « استَوى فى كُلِّ شَىءٍ فَلَيْسَ شَىءٌ أقْرَبُ إليهِ مِنْ شَىءٍ ، لَمْ يَبْعَدْ مِنْهُ بَعيدٌ ولَمْ يَقْرُبْ مِنْهُ قريبٌ ، اسْتوى فى كُلِّ شَىءٍ » ؛ « 3 » ابن حجاج مىگويد : از امام صادق عليه السلام راجع به قول خداى تعالى : « رحمان بر عرش استوا دارد » پرسيدم . فرمود : « او در همه چيز استوا دارد . چيزى به او نزديك‌تر از چيز ديگر نيست . هيچ دورى ، از او دور نيست و هيچ نزديكى ، به او نزديك نيست . او نسبت به همه چيز ، برابر است » . در مرآة العقول و الوافى ، شرحى بر اين حديث ، ذكر نشده است . بررسى سند رجال مذكور در سند اين حديث ، همگى ثقه هستند . اين رجال عبارت‌اند از : محمّد بن يحيى - كه كلينى اين روايت را از او نقل مىكند - ؛ « 4 » محمّد بن حسين ابن

--> ( 1 ) . جامع الرواة ، ج 1 ، ص 393 . ( 2 ) . همان ، ص 221 و ج 2 ، ص 186 . ( 3 ) . الكافى ، ج 1 ، ص 128 . ( 4 ) . جامع الرواة ، ج 2 ، ص 213 .